نبودم

مدتی بود این جا نبودم اما

شاید برترین بودنم را تجربه کردم.

دلپذیر است نه

اینکه تمام هستی ات لبریز بود بودنی باشد

و چند روزی دست کم درگیر نبودها و عدم ها

روزمرگی ها و تکرارها نباشی.

جایی بودم من که

لحظه لحظه اش عشق بود.

دور بودم از خودم و نزدیک هم توامان.

چگونه وصف کنم در حالی که خود نیز به درستی نمی دانم

کجا بودم...

چه توقعی است از ستاره ای کوچک درک این مهم که در دل کهکشانی عظیم جای گرفته است

یا در قلب دفتر کوچک نقاشی!

اری سیلان جاری وجود بر دقیقه های پیکرم.

همراه با گذرانی از بهترین خاطرات در کنار بهترین دوستم

در کنار دوستانم

حتی هم اکنون هم که می نویسم و چند روز گذشته را ورق می زنم

دچار می شوم.عاشق

چند روزی که دل تنگ بودم اما شادمان

کیست که بگوید این احساس را تجربه کرده و ان را از زیباترین لحظات زندگانی اش

به شمار نیاورد...

اینکه غرق در خود و از خود بی خودی.

اگاهی از تمامی دل های مشتاقی که مراه تواند

زیباست...در ذره ذره وجودت عشق می تپد و تو در سرسرای سکوت

عمق جان

جایی که تنها خود می دانی کجاست

"زمزمه زندگی"

سر می دهی بالنده می شوی

خالی عمرت را در هم می شکنی و لبریز می شوی.تو ...تو می شوی