چون پرده حریر بلندی
خوابیده مخمل شب تاریک مثل شب
ایینه سیاهش چون اینه عمیق
سقف رفیع گنبدبشکوهش
لبریز از خموشی وز خویش لب به لب.
امشب به یاد مخمل زلف نجیب تو
شب را چو گربه ای که بخوابد به دامنم
من ناز می کنم.
چ.ن مشتری درخشان چون زهره اشنا
امشب دگر به نام صدا می زنم ترا
نام ترا به هرکه رسد می دهم نشان:
ان جا نگاه کن
نام ترا به شادی اواز می کنم.
امشب به سوی قدس اهورایی
پرواز می کنم.
....
مهربانم
کنون که این شعر را می نوشتم طنین صدایت دوباره در دلم جان گرفت
چه زیبا بودی وقتی چشمانت مهمان کلمات کتاب بود
گوش سپردن به از دل برامده های اخوان
ان هم با احساس لطیف تو
ان هنگام که که میگفتی
"من ناز می کنم
من ناز می کنم..."
اه
چه زود امروز تمام شد...
چقدر زود

(کاش چشمانت میخواند)

نوشته شده در ساعت توسط ...عاطفه...| |